Pokazywanie postów oznaczonych etykietą V/A. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą V/A. Pokaż wszystkie posty

2/19/2013

V/A - We bring you a king with a head of gold (Cold Spring 2010)


"In seed time learn, in harvest teach, in winter enjoy" - William Blake, The Marriage of Heaven and Hell




Zdawać się mogło, że "szara flanela" umarła, ale jej zapach nie zwietrzał! Trzecia część folkowej serii cenionego labelu Cold Spring od dwóch poprzednich wyróżnia się głównie kolorystyką okładki. Na dwóch krążkach nie znajdziemy niczego, co mogło by zaskoczyć słuchaczy wcześniejszych wydawnictw z tej serii. Tradycyjnie jest bardziej folkowo niż neofolkowo, a obok takich marek jak Tony Wakeford prezentują się projekty, o których ciężko znaleźć cokolwiek.
Na pierwszej płycie uwagę zwracają przede wszystkim: Drohne, Barron Brady, Wyrdstone oraz wspomniany już Tony Wakeford.

Na drugim dysku wyróżnia się Rattlebag, żeński kwartet z Hastings, miły powiew brytyjskiego folku lat 60-tych przynosi ze sobą Jennifer Crook. Składanka "We bring you..." nie jest odkrywcza, nie ma tu niczego, czego by nie było na poprzednich częściach, jednak album ma dwa bardzo mocne punkty. Pierwszy z nich to The Hare And The Moon, drugi zaś Ruby Throat. Pierwszy projekt pochodzi ze Szkocji i bardzo umiejętnie łączy brzmienie mandoliny i bębnów z typowym dla angielskiego folku wokalem. Zespół jako źródła inspiracji wymienia obok Sol Invitus czy The Owl Service Black Sabbath, twórczość Williama Blake'a, C.S Lewisa oraz Lewisa Carolla. Ruby Throat to pseudonim Katriny Jane Garside, znanej z indie rockowego zespołu Queenadreena. Co ciekawe pani udzielała się wcześniej w klimatach noise rocka. Jestem skłonny powiedzieć, że Ruby Throat nie pasuje do tej składanki. Jedynym wspólnym mianownikiem łączącym te ciepłe, kobiece dźwięki oscylujące w stylistyce indie z omawianą składanką jest aura tajemniczości, którą roztaczają wszystkie kolejne płyty z solarnym motywem... Polecam zapoznać się z twórczością tej na jej myspace, bo potrafi zaskoczyć także bardziej rockowym wcieleniem.

Album "We bring..." polecam raczej fanom poprzednich części, chociaż każda okazja jest dobra, żeby prześledzić rozwój brytyjskiej sceny folkowej/neofolkowej. Płytę nabyłem tak jak wszystkie poprzednie części Tutaj

1/31/2012

V/A John Barleycorn Reborn: Rebirth (2011)




"The past is not dead, it is living in us, and will be alive in the future which are now helping to make" - William Morris



Kolejna, trzecia już kompilacja z serii John Barleycorn Reborn. Niestety druga z nich nie jest dostępna w sprzedaży wysyłkowej na terenie naszego kraju. Mam nadzieję, że to się jednak zmieni. Podobnie jak w przypadku pierwszej części mamy do czynienia z dwupłytowym wydawnictwem, dodatkowo zaopatrzonym w ciekawą książeczkę. Tym bardziej wrażliwym na politykę czytelnikom nie polecam lektury tej książeczki, ponieważ traktuje ona o "angielskim dziedzictwie" (przecież to iście hitlerowskie określenie!) i (o zgrozo!) żywności. Pośród owego bluźnierstwa znajdziemy także krótkie, ale przydatne informacje o artystach biorących udział w tym projekcie.


Pierwsza płyta zawiera 19 kawałków utrzymanych w stylistyce neofolk/folk, jednak jest to bardziej folk w rozumieniu lat 60-tych XX wieku. Słucha się tego bardzo dobrze, właściwie wszystkie kapele/artyści są tutaj dla mnie nowi, oprócz Charlotte Greig i Johana Ashertona, których fenomenalny kawałek utkwił mi mocno w pamięci (znajduje się w pierwszej części serii). Kojarzę jeszcze The Owl Service, ale raczej mgliście.


Z drugiego krążka kojarzyłem tylko Mary Jane i Clive'a Powella. Dla "neofolkowców" ten krążek powinien być o wiele ciekawszy. Jest o wiele bardziej ezoterycznie, dziwacznie, znajomo... Od pierwszego przesłuchania wpadł mi w ucho kawałek "Jack the Green" Mac Henderson of Grand Union Morris oraz kawałki Orchis i Twelve Thousand Days. Kilka utworów jest "czysto folkowych" (folkowych, nie rasowych), min. Daughters of Elvin, Miscericordia z kolei oscyluje w klimatach mediewalnych. Płyta wciąga, nie jest aż tak "na jedno kopyto", nie nudzi. Zawiera 14 utworów.


John Barleycorn Reborn: rebirth jest kolejną świetną kompilacją mrocznego folku z Wysp Brytyjskich, która ukazała się nakładem Cold Spring. Gdybym miał wskazać, która płyta bardziej mi odpowiada, bez dłuższego zastanawiania wskazałbym drugą.
Gorąco polecam cały cykl o "Johnie Barleycornie", którego koncepcja jest mi bardzo bliska. Ciekawie by musiała się prezentować taka składanka poświęcona Skandynawii (może taka istnieje?) i Słowiańszczyźnie...

Pobierz a potem kup
Płyta jest dostępna w sklepie wysyłkowym Zoharum. Przypominam, że wszystkie linki służące do ściągania płyt znalazłem w internecie. Nigdy żadnego albumu nie wrzucałem do internetu.